Hoe een spiraal een teken kan zijn van ontwikkeling en groei. Kan het tegelijkertijd een gevoel van verstikking. Ken je dat? Dat je maar blijft denken in de zogenaamde verkeerde richtingen angsten voelt die de gedachten versterken?
Ergens moet die spiraal die in een vogelvlucht naar beneden gaat op een of andere manier weer naar boven gaan. Afleidingen zoeken? Of is dat weer vermijden van emoties waar je niet mee kan zitten? Wat maakt dit lijntje nu zo dun en waarom stop ik niet met angstig denken als ik met mijn emoties alleen ben.
Op dit moment ben ik gelukkig in mijn leven en lijkt alles te lopen waar ik van heb gedroomd. Fijn zou je denken en dat is zeker zo, ik ben het leven dankbaar. Alleen als ik dan nu zo aan het terug glippen ben naar angsten, doemscenario’s en die misselijkheid. Dan denk ik terug aan die momenten waarin ik nooit had gedacht ooit nog gelukkig te zijn.
Voor mijn relatie die ik nu heb, hield ik ervan om alleen te zijn. Maar nu voel ik weer die angsten juist als ik alleen ben.. om het positief te blijven bekijken ben ik menu bewust van deze gevoelens acteer ik niet op de angsten en doemscenario’s die in mn hoofd van links naar rechts springen.
Daarom is die spiraal ook al gaat hij nu naar beneden een spiraal van positieve ontwikkeling. Ik handel niet meer uit emoties, heb geen spijt van mn acties achteraf want die acties komen niet. Ik heb ze onder controle en ik zou nu die spiraal van ontwikkeling nog willen inzetten door deze gedachten geen gevoel te geven van angst misselijkheid etc.
Mocht je zelf door een gigantische neerwaartse spiraal gaan, houdt dan in je achterhoofd dat het een stap is naar groei. Hoe deskundig je ook bent, hoe ontwikkeld en hoe snugger.. Ook de slimste mens vergeet dingen, ook Steve Hawkings vergat zijn kar wel eens op te laden als hij de hort op ging denk ik. Dat is in ieder geval mijn theorie.
Ik ken een geweldig lief mens, die nu zelf door een enorme rollercoaster gaat van emoties. Terwijl ik het diegene gun een rollerdisco aan liefde en plezier zou willen geven. Hoe ga je dan als de ander mee om, hoe kan je er zijn voor diegene zonder te vragen of je iets kan doen voor diegene. Ik zit zo hard te denken wat de love language is van diegene, zodat ik diegene kan steunen in haar moeilijke tijden.

Plaats een reactie