Minimalisme

Minimalisme, is dat weinig hebben? Of alles hebben.. Ik heb mezelf voorgenomen me wat te beperken in sociale media, omdat ik merkte dat de werelden aan het splitsen zijn van het hier en nu en de dopamine chase van TikToks en reels. Nu heb ik dus vandaag in plaats van TikToks kijken een TED Talk gekeken om even wat ontwikkeling in dat gefrituurde brein te proppen.

De Ted Talk ging over de paradox van keuzes. Hierin werd verteld dat vrijheid bepaald wordt door meer keuzes te kunnen maken en dus meer regie over je eigen leven te hebben. Maar het paradoxale hieraan is dat als mensen te veel keuzes krijgen, ze bevriezen. Dit herken ik zelf ook wel; ik kan überhaupt geen keuzes maken omdat ik bang ben de verkeerde keuze te maken. Dit is ook wat in de video wordt verteld, dat vele opties (veel dingen hebben hoort hier ook bij) je onzeker maken en je juist beknellen in je vrijheid. Dus dat juist hoe minder keuzes je hebt, je in die kaders gelukkiger bent. Ik vond dit wel een heel mooi paradox en denk dat mijn brein, in dit “het had zo moeten zijn”-concept, ook zo had moeten zijn dat ik deze video heb gekeken.

Alhoewel mijn impulsieve brein nu het liefste haar hele inboedel verkoopt voor meer geluk, denk ik toch dat ik daar iets langer over na moet denken 😉 Om het over nadenken te hebben, ben ik gaan nadenken over situaties waarin te veel keuzes me hebben overspoeld. Dit is bijvoorbeeld alleen al de vraag: wat wil je doen? Ik weet niet wat ik wil doen, omdat het zijn met iemand (vaak degene die het vraagt) mij eigenlijk al zoveel voldoening geeft dat ik niet per se iets extra’s hoef te doen. Mijn dagelijkse routine zou ik best wel met iemand willen doen; ik hoef niks speciaals te doen, want daarvoor ben ik niet met diegene. Ik ben met diegene omdat ik met diegene wil zijn, niet om de activiteit naar onze wens uit te voeren. Dat is eigenlijk nooit mijn doel. Hoe is dat voor jou? Is het de activiteit die je wilt doen, of de persoon waarmee je bent, die je voldoening geeft? Wat geeft jou voldoening?

Afbeelding van voldoening

Om het over voldoening te hebben, kunnen we verder borduren op gelukkig zijn. Ik was gisteravond aan het eten met een goede vriendin; we hadden het over haar leven, hoe dit nu even een rollercoaster is, terwijl aan de andere kant mijn leven nu juist wat rustiger lijkt te worden. Ergens vind ik het fijn dat ik nu naar haar kan luisteren en dat ik er voor haar kan zijn, zoals zij er voor mij is en is geweest de afgelopen 1,5 jaar. Ik merk dat, nu ik dit schrijf, ik er ook een beetje emotioneel van word, omdat ik zoveel lieve mensen om me heen heb die ervoor hebben gezorgd dat ik sta waar ik sta.

Even terugkomend op gelukkig zijn, ze vertelde me dat ze iets moois had geleerd om op te schrijven waar ze allemaal gelukkig van werd in een periode toen ze niet gelukkig was. Zo vroeg ik ook wat dat allemaal was en kon ze me dit eigenlijk al snel vertellen. We kwamen hierop omdat we het even over mijn vorige blog hadden, die ze als trouwe vriendin leest (OOK IN DE AUTO, NIET MEER DOEN) xoxo. Daarin toonde ze veel empathie en ergens ook verbazing; ze kon zich niet goed voorstellen dat je niet doet wat je wil. Ze had zelf juist moeten leren om minder haar eigen weg te bewandelen en daar juist wat meer balans in te vinden. En het grappige vond ik er vooral aan dat wij ergens heel veel op elkaar lijken, maar in de uitwerking precies het tegenovergestelde zijn.

Gisteren heb ik een dag gehad waarbij ik geluk ervaarde bij kleine dingen. Voor mij in de afgelopen 1,5 jaar erg grote dingen en kon ik me niet eens bedenken dat ik hier ooit nog echt goed in zou zijn en het leuk zou gaan vinden. Ik zal het je vertellen, het is socializen. Ik heb gisteren met een collega en eigenlijk eerder een goede vriendin thee gedronken en geluncht, met daaropvolgend in de avond gegeten met een vriendin EN ben ik lang blijven hangen. Niet alleen daarin merk ik dat het goed gaat met me, maar ook vriendinnen merken het aan me; ze geven me terug dat ze verbaasd zijn dat ik zolang blijf en ook in het moment aanwezig ben. Ik was er vaak niet bij met mijn hoofd of eigenlijk al mijn ontsnapping naar huis aan het plannen zonder dan maar ook iemand ergens te kwetsen met mijn snelle vertrek. Want dat was eigenlijk altijd het hele ding, angst mensen teleur te stellen of te kwetsen. Ergens wel bijzonder hoe dat als ik me nog zo slecht voelde, ik alleen maar dacht aan hoe ik de ander niet kwets. En nog denk ik dat ik in de periode waarin het slecht ging mega egoïstisch was door af te zeggen of snel te vertrekken. Terwijl als iemand afzegt bij mij of na een half uur weg zou gaan omdat het te veel is, ik me vereerd zou voelen dat ze eerlijk zijn. Door dat in mijn hoofd te houden, ben ik eerlijker naar mijn eigen gevoel en heb ik ook veel meer ruimte voor leuke dingen omdat deze angst niet meer toeslaat. En als deze wel toeslaat, laat ik het toe en is het hoeveel aandacht ik het geef, hoe groot het is. Het wordt dan ook steeds kleiner omdat ik het niet meer alle aandacht geef en dat voelt sterk.

Sterkste vrouw van Nederland

Dus wat heeft al deze lap tekst nou eigenlijk te maken met minimalisme, daar moet ik zelf dan ook even goed over na denken nu. Het gaat weer lekker alle kanten op, daar ben ik wel blij mee. OJA blij zijn om de kleine dingen en niet te veel keuze of uberhaupt te veel willen hebben want dat maakt dus himmel nie gelukkigggg. joejoe dikke kus.